Stolica: Tbilisi
Waluta: lari (GEL), 1 GEL = 100 tetri;
1 USD = 1,78 GEL; 1 EUR = 2,25 GEL (kurs z listopada 2005 r.)
Język urzędowy: gruziński
Inne języki: rosyjski, angielski
WIZA, PRZEPISY WJAZDOWE. Od 15 czerwca 2005
r. obywatele polscy korzystają z prawa do swobodnego wjazdu i
pobytu w Gruzji. Dokumentem podróży uprawniającym do bezwizowego
wjazdu i pobytu do 90 dni na terytorium Gruzji jest paszport ważny
co najmniej trzy miesiące dłużej niż deklarowany czas pobytu.
Jeśli obywatele polscy zamierzają pozostać w Gruzji ponad 90 dni
(np. jeśli chcą podjąć pracę, naukę, leczenie lub z innych koniecznych
przyczyn), obowiązuje ich wiza. Aby ją otrzymać, powinni zgłosić
się do Ambasady Gruzji w Warszawie, a w przypadku pobytu w Gruzji
- do Departamentu Konsularnego MSZ Gruzji (Tbilisi, ul. Czitadze
3). W przypadku zatrudnienia należy dopełnić wszystkich formalności
związanych z legalizacją pobytu przez pracodawcę. Przy wjeździe
do Gruzji trzeba wypełnić deklarację celną i ankietę migracyjną.
Przy wjeździe samochodem osobowym nie będącym własnością kierującego
wymagane jest posiadanie notarialnej zgody właściciela na korzystanie
z pojazdu.
PRZEPISY CELNE. Nie ma specjalnych przepisów
prawnych dotyczących wwozu i wywozu pieniędzy, a przepisy celne
nie odbiegają od powszechnie przyjętych standardów. Wymagane jest
wypełnienie deklaracji celnych przy wjeździe i wyjeździe. Nie
ma możliwości uzyskania zwrotu podatku VAT.
PRZEPISY PRAWNE. Przemyt, posiadanie oraz sprzedaż nawet najmniejszej
ilości narkotyków lub środków psychotropowych są surowo karane.
Kodeks karny nie odbiega swoimi rozwiązaniami od polskiego; powszechnie
stosuje się areszt tymczasowy, gdzie warunki pobytu są niezwykle
ciężkie.
MELDUNEK. Turyści nie podlegają obowiązkowi meldunkowemu.
UBEZPIECZENIE. Posiadanie ubezpieczeń osobowych
nie jest obowiązkowe. Nie ma też towarzystw współpracujących z
polskimi firmami. Obowiązkowe jest ubezpieczenie OC.
SZCZEPIENIA, SŁUŻBA ZDROWIA. Nie są wymagane
żadne szczepienia. Występuje jednak zagrożenie cholerą, dyfterytem,
gruźlicą i żółtaczką zakaźną. Żywność kupiona na bazarach może
być przyczyną chorób zakaźnych. Woda w sieci wodociągowej w większości
miast nie nadaje się do bezpośredniego spożycia. W wielu zbiornikach
wodnych, jak jeziora i stawy, obowiązuje zakaz kąpieli ze względu
na występowanie w nich zarazków cholery. Publiczna służba zdrowia
jest na bardzo niskim poziomie. Brakuje wielu lekarstw. Opieka
medyczna dla turystów jest odpłatna. W Tbilisi i większych miastach
czynne są prywatne przychodnie lekarskie (możliwość hospitalizacji).
Wizyta w klinice prywatnej kosztuje od 15 do 40 USD.
INFORMACJE DLA KIEROWCÓW. Podróżujący autem powinni
mieć międzynarodowe prawo jazdy. Przekraczając granicę samochodem,
na punkcie kontrolnym należy pobrać zaświadczenie
o charakterze wwozu pojazdu ("wjazd czasowy" lub "import"),
w przypadku nieprzedstawienia tego dokumentu właściwym władzom
grozi wysoka kara pieniężna. Należy liczyć się z niedoborami w
zaopatrzeniu w paliwa wysokooktanowe i bezołowiowe, zwłaszcza
na prowincji. Ze względu na zły stan nawierzchni i słabe oznakowanie
poruszanie się po drogach publicznych może stanowić znaczne zagrożenie.
Należy unikać jazdy samochodem o zmierzchu i w nocy. Kierowcy
i piesi nie przestrzegają zasad ruchu drogowego. Dozwolona prędkość
w terenie zabudowanym to 60 km/godz., a w nie zabudowanym 90 km/godz.
PODRÓŻOWANIE PO KRAJU. Nie ma ograniczeń w podróżowaniu
po kraju. Sieć połączeń kolejowych między miastami w Gruzji jest
słabo rozwinięta. Niedogodność tę rekompensują liczni przewoźnicy
prywatni oferujący tanie połączenia mikrobusami, zarówno lokalne,
jak i międzymiastowe.
BEZPIECZEŃSTWO. W ostatnich latach zarejestrowano
wzrost liczby napadów i kradzieży, których ofiarami byli cudzoziemcy,
w tym Polacy. Zniszczenia wojenne, skomplikowana sytuacja polityczna
oraz trwający od lat kryzys ekonomiczny spowodowały, że Gruzja
nie należy do państw bezpiecznych. Na północy kraju, między rzeką
Inguri a granicą FR, rozciąga się terytorium tzw. Republiki Abchazji
- separatystycznego państwa, które w wyniku zbrojnego konfliktu
oderwało się od Gruzji, natomiast na północny wschód od stolicy
(w odległości ok. 70 km) znajduje się kolejna strefa konfliktu
- Południowa Osetia. W Abchazji stale toczą się walki między abchaskimi
separatystami a gruzińskimi partyzantami. Równie niestabilna jest
sytuacja w Południowej Osetii - co wyklucza podróże turystyczne.
Ambasada RP w Tbilisi ostrzega, że możliwości opieki konsularnej
nad obywatelami polskimi w tych nie uznawanych również przez Polskę
"republikach" są ograniczone. Niekorzystny wpływ stan
bezpieczeństwa w Gruzji ma sytuacja w sąsiedniej Czeczenii. Niebezpieczny
jest rejon achmecki, gdzie w okolicach Wąwozu Pankiskiego znaleźli
schronienie uchodźcy czeczeńscy. Między uchodźcami a lokalną administracją
gruzińską dochodzi do częstych incydentów. Rozpoczęta w sierpniu
2002 r. i nadal prowadzona operacja zwalczania przestępczości
i terroryzmu w Wąwozie Pankiskim utrudnia swobodne poruszanie
się w tym rejonie. Niebezpieczny jest również rejon Swanetii w
zachodniej Gruzji, zamieszkany przez ludność mówiącą odrębnym
dialektem.
RELIGIA, OBYCZAJE. Gruzja to kraj wielonarodowościowy
i zarazem wielowyznaniowy. Najliczniej wyznawaną, a zarazem oficjalną
religią jest prawosławie (65 proc. ludności to wierni Gruzińskiego
Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego), następnie islam (11
proc.), głównie w Adżarii i na terenach zamieszkanych przez Azerów.
Kolejną dużą grupę stanowią wierni Kościoła ormiańskiego (8 proc.,
głównie w pasie przygranicznym z Turcją i Armenią) oraz wyznawcy
judaizmu. Katolicy to zdecydowana mniejszość. W większości cerkwi
dostępnych dla turystów od zwiedzających wymaga się skromnego
ubioru, długiej spódnicy lub spodni, a w sporadycznych przypadkach
nakrycia głowy u kobiet (chusta).
ŚWIĘTA. Ustawowo wolne od pracy dni to: 1, 2,
7 i 19 stycznia, 3 i 8 marca, 9 kwietnia, 9, 12 i 26 maja, 28
sierpnia, 14 października, 23 listopada oraz ruchome Święta Wielkanocne.
PRZYDATNE INFORMACJE:
- Warunki życia w Gruzji w ciągu ostatnich 12 lat bardzo się pogorszyły.
Od kilku lat zimą nie są ogrzewane mieszkania i urzędy. Częściowo
wstrzymane zostały dostawy gazu. Prowincja praktycznie przez cały
rok ma kłopoty z dostawami energii elektrycznej; także w miastach
jej dostawy są nieregularne. Podobne problemy dotyczą dostaw wody
pitnej.
- W miastach praktycznie jedynym środkiem komunikacji są kursujące
po wyznaczonych trasach mikrobusy. Są one tanie, jednak dość często
zdarzają się w nich kradzieże kieszonkowe.
- Większość urzędów pracuje od 10.00 do 18.00 (z godzinną przerwą
między 13.00 a 14.00). Sklepy z reguły otwarte są w godz. 10.00-18.00
lub 19.00, sklepy spożywcze od 9.00 do 20.00, a często do 23.00.
- Z końcem 2002 r. zaczęto wprowadzać do obiegu banknoty z zabezpieczeniem
holograficznym (nominały 1, 2, 5, 10 i 20 lari), a w 2004 r. wprowadzono
dwa ostatnie spośród pozostających w obiegu nominałów (50 i 100
lari). Stare banknoty zachowały ważność i są stopniowo wycofywane
z obiegu. Obecnie coraz powszechniej dostępne są bankomaty, jednak
można z nich korzystać, używając tylko gruzińskich kart. Praktycznie
nie ma możliwości zapłacenia kartą kredytową.
- Aktualne informacje o Gruzji (w tym ceny wszystkich rodzajów
wiz) dostępne są na stronie MSZ Gruzji: www.mfa.gov.ge.
|