|
|
BELGIA
- (Królestwo Belgii)
|
|
|
| |
|
|
Stolica: Bruksela
Waluta: euro (EUR)
Język urzędowy: niderlandzki, francuski, niemiecki
Inne języki: angielski
PRZEPISY WJAZDOWE. Obywatele polscy korzystają
z prawa do swobodnego przepływu osób w ramach Unii Europejskiej/
Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Dokumentem podróży uprawniającym
do bezwizowego wjazdu i pobytu (niezależnie od jego celu) na terytorium
Królestwa Belgii do 90 dni jest paszport bądź dowód osobisty (starego
i nowego wzoru). Przed wyjazdem należy się upewnić, czy dokument
jest w wystarczająco dobrym stanie technicznym i pozwala na stwierdzenie
tożsamości (szczególną uwagę w przypadku starszych, książeczkowych
dowodów osobistych należy zwrócić na aktualność zdjęcia). Ograniczenia
swobodnego przemieszczania się i pobytu mogą mieć miejsce jedynie
z uwagi na zasady polityki bezpieczeństwa i zdrowia publicznego.
Dodatkowe informacje w wersji elektronicznej są dostępne na stronie
internetowej MSZ: www.msz.gov.pl w dziale Informacje konsularne
- "Informacje dla obywateli polskich wyjeżdżających do innych
krajów UE/EOG". Z dniem 30 kwietnia 2006 r. (zgodnie z Dyrektywą
Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2004/38/WE z 29 kwietnia 2004
r.) w przypadku pobytu nie przekraczającego trzech miesięcy obywatele
UE uzyskują prawo pobytu w innym państwie członkowskim bez żadnych
dodatkowych warunków i formalności, poza koniecznością posiadania
ważnego dowodu tożsamości lub paszportu. Prawo swobodnego przemieszczania
się i pobytu uzyska też członek rodziny obywatela UE nie mający
unijnego obywatelstwa, niezależnie od jego przynależności państwowej.
Pobyt powyżej 90 dni. Prawo pobytu na okres przekraczający trzy
miesiące uzyskują obywatele UE:
- zatrudnieni lub prowadzący działalność gospodarczą w goszczącym
państwie członkowskim;
- mający wystarczające środki utrzymania dla siebie i członków swojej
rodziny, aby nie stanowić podczas swego pobytu obciążenia dla systemu
pomocy społecznej goszczącego państwa członkowskiego, oraz mający
pełne ubezpieczenie zdrowotne;
- przybyli do goszczącego państwa członkowskiego w celu podjęcia
nauki, w tym szkolenia zawodowego, oraz mający pełne ubezpieczenie
zdrowotne i środki finansowe na utrzymanie.
W przypadku takiego pobytu po 30 kwietnia 2006 r. państwa członkowskie
mogą wymagać od obywateli UE jedynie zarejestrowania się w urzędzie
właściwym dla miejsca pobytu i uzyskania dowodu zarejestrowania
się.
W przypadku pobytu w Belgii przekraczającego 3 miesiące wymagane
jest uzyskanie stosownego zezwolenia. W tym celu należy w urzędzie
gminy, właściwym ze względu na miejsce zamieszkania w Belgii, złożyć
wniosek o udzielenie pozwolenia na pobyt dla obywatela Unii Europejskiej.
Wraz z wnioskiem należy przedstawić ważny paszport lub dowód osobisty
oraz złożyć: odpis aktu urodzenia z tłumaczeniem, ew. odpis aktu
małżeństwa (lub rozwodu) z tłumaczeniem, umowę najmu mieszkania
w Belgii, 3 fotografie oraz, w zależności od celu pobytu, dodatkowe
dokumenty, np. pozwolenie na pracę w Belgii lub udokumentowanie
wystarczających środków utrzymania w Belgii.
1. Pracownicy najemni mają trzy możliwości legalizacji pobytu po
uzyskaniu pozwolenia na pracę w Belgii:
a) w razie uzyskania pozwolenia na pracę podczas pobytu w Belgii
(w okresie nie przekraczającym pierwszych 3 miesięcy pobytu) o pozwolenie
na pobyt mogą ubiegać się bezpośrednio we właściwym belgijskim urzędzie
gminy;
b) w przypadku uzyskania pozwolenia na pracę w Belgii jeszcze przed
wjazdem do Belgii zainteresowany powinien zgłosić się po przyjeździe
do urzędu gminy, w której zamierza zamieszkać, i tam ubiegać się
o pozwolenie na pobyt;
c) w przypadku uzyskania pozwolenia na pracę w Belgii podczas pobytu
za granicą (tj. w Polsce lub innym niż Belgia kraju) zainteresowany
może ubiegać się w urzędzie konsularnym Belgii w kraju pobytu o
zgodę na pobyt tymczasowy w Belgii (tj. o wizę typu D w paszporcie,
zastępującą tzw. tymczasowe zezwolenie na pobyt), a następnie po
przyjeździe do Belgii zameldować się w urzędzie gminy.
2. Osoby podejmujące pracę w ramach samozatrudnienia (niezależni
przedsiębiorcy prowadzący działalność gospodarczą na własny rachunek)
powinny zarejestrować prowadzenie działalności gospodarczej na terenie
Belgii i faktycznie ją wykonywać.
3. Studenci powinni złożyć w belgijskim urzędzie gminy dokument
potwierdzający przyjęcie na belgijską uczelnię, oświadczenie o posiadaniu
wystarczających środków na utrzymanie w Belgii, dowód ubezpieczenia
pokrywającego koszty leczenia na terenie Belgii. Student może otrzymać
kartę pobytu na jeden rok; po zakwalifikowaniu się na kolejne lata
studiów może ona być sukcesywnie przedłużana.
4. Emeryci i renciści mogą uzyskać pozwolenie na pobyt w Belgii
po przedstawieniu zaświadczenia o wysokości emerytury lub renty
(powyżej tzw. minimum socjalnego, które w Belgii wynosi: dla osoby
samotnej - 613 EUR, dla osoby samotnej utrzymującej drugą osobę
- 408 EUR na osobę, dla osoby samotnej z dziećmi - 817 EUR niezależnie
od liczby dzieci) oraz dowodu ubezpieczenia pokrywającego koszty
leczenia na terenie Belgii.
5. Inne osoby, które chcą zamieszkać w Belgii same lub z rodziną
bez prawa wykonywania pracy, obowiązane są udokumentować wysokość
i źródło dochodów (wyciągi bankowe, przelewy itp.). Belgijski urząd
ds. cudzoziemców decyduje, czy przedstawione środki są wystarczające,
biorąc pod uwagę sytuację rodzinną osoby zainteresowanej (kryteria
są jednakowe dla obywateli wszystkich państw UE). Należy również
przedłożyć dowód ubezpieczenia pokrywającego koszty leczenia na
terenie Belgii. Władze belgijskie mogą zażądać przedstawienia dodatkowych
dokumentów, np. prawa jazdy, zaświadczenia o stanie zdrowia.
Po złożeniu wszystkich wymaganych dokumentów może być wydana karta
pobytu na okres 5 miesięcy, w czasie którego przeprowadzana jest
procedura weryfikacyjna. Jeśli wniosek zostanie zakwalifikowany
pozytywnie, wydawane jest zezwolenie na pobyt 5letni. W przypadkach
jakichkolwiek problemów przy załatwianiu spraw w urzędach gmin można
kontaktować się telefonicznie bezpośrednio z belgijskim urzędem
ds. cudzoziemców w następujących sprawach:
- pobyt: (00 322) 274 6039 (j. francuski), (00 322) 274 6033 (j.
niderlandzki)
- łączenie rodzin: (00 322) 274 6014 (j. francuski), (00 322) 274
6011 (j. niderlandzki)
- odwołania, reklamacje: (00 322) 2055562
- strona internetowa: http://www.dofi.fgov.be.
Szczegółowe informacje dotyczące warunków uzyskania prawa pobytu
w Belgii powyżej 90 dni można uzyskać w Wydziale Konsularnym Ambasady
Belgii w Warszawie, a także na stronie internetowej Konsulatu Generalnego
RP w Brukseli: http://www.konsulat.be.
Apostille. Jeśli przy załatwianiu spraw w instytucjach belgijskich
konieczne jest złożenie polskich dokumentów urzędowych (za dokumenty
urzędowe uważa się dokumenty sądowe, administracyjne, akty notarialne,
zaświadczenia urzędowe umieszczone na dokumentach prywatnych, a
więc także np. polskojęzyczne odpisy aktów stanu cywilnego i tłumaczenia
dokonane przez polskich tłumaczy przysięgłych), to na dokumentach
tych muszą być umieszczone tzw. apostille poświadczające ich autentyczność.
Nie dotyczy to jednak dokumentów sporządzonych przez przedstawicieli
dyplomatycznych lub urzędników konsularnych ani też dokumentów administracyjnych
dotyczących bezpośrednio transakcji handlowych lub operacji celnych
oraz skróconych odpisów aktów stanu cywilnego wydawanych na międzynarodowych
formularzach wielojęzycznych. Apostille zastępują stosowaną do 13
sierpnia 2005 r. legalizację konsularną dokumentów, a jedynym polskim
urzędem uprawnionym do wydawania apostille jest Ministerstwo Spraw
Zagranicznych RP: Dział Legalizacji, Aleja Szucha 21, 00580 Warszawa,
tel. (00 48 22) 523 9463 lub (00 48 22) 523 9128. Za wydanie apostille
jest pobierana opłata skarbowa w wysokości 60 zł, płatna znaczkami
opłaty skarbowej.
PRZEPISY CELNE. Turyści podróżujący po krajach
Unii Europejskiej podlegają ograniczeniom ilościowym dotyczącym
wwozu towarów przeznaczonych do użytku osobistego i nie podlegających
odsprzedaży. Określenie "do użytku osobistego" obejmuje
także towary przewożone z przeznaczeniem na prezenty. Sprzedaż ich
jest naruszeniem prawa zagrożonym ich konfiskatą oraz dodatkową
karą. W poważniejszych przypadkach konfiskacie może podlegać też
pojazd, którym towary były przewożone. Przykładowo, przewożone towary
uznaje się za służące do użytku osobistego, jeżeli przy wjeździe
do Belgii nie przekraczają one następujących ilości: 200 szt. papierosów,
200 szt. cygar, 1 kg tytoniu, 10 l spirytusu, 20 l wina ze zwiększoną
zawartością alkoholu (np. sherry, porto), 90 l wina (w tym maksymalnie
60 l wina musującego), 110 l piwa. Osoby w wieku poniżej 17 lat
nie mogą przewozić wyrobów alkoholowych ani tytoniowych. Po przystąpieniu
Polski do UE znikła możliwość ubiegania się przez polskich turystów
wracających do kraju o zwrot podatku VAT od towarów zakupionych
w krajach unijnych.
Uwaga: przy zakupie samochodu z przebiegiem mniejszym
niż 6000 km lub w ciągu 6 miesięcy od daty jego pierwszej rejestracji
należy zapłacić podatek VAT w kraju zamieszkania podczas jego rejestracji,
co oznacza, że obywatel polski mieszkający na stałe w Polsce, kupiwszy
samochód osobowy w Belgii, w Polsce dokonuje jego rejestracji i
tu opłaca podatek VAT.
MELDUNEK. Obowiązek meldunkowy jest w Belgii rygorystycznie
przestrzegany. W ciągu 8 dni od dnia przyjazdu do Belgii należy
zameldować się w urzędzie gminy (nie dotyczy to osób zamieszkałych
w hotelach, pensjonatach, szpitalach itp., gdzie meldunku dokonuje
administracja tych zakładów). Obywatele polscy przebywający na terenie
Belgii turystycznie otrzymują tzw. deklarację przybycia, ważną 3
miesiące; po tym terminie należy opuścić terytorium Belgii.
UBEZPIECZENIE. Polisy polskich towarzystw ubezpieczeniowych
są w Belgii uznawane. Posiadanie zielonej karty nie jest obowiązkowe.
Uznaje się, że pojazd zarejestrowany w Polsce ma (tak jak w przypadku
rejestracji w innych krajach UE) obowiązkowe ubezpieczenie od odpowiedzialności
cywilnej. Zielona karta nadal może jednak służyć jako międzynarodowy
dowód ubezpieczenia, który w razie wypadku ułatwia uzyskanie odszkodowania.
Inne ubezpieczenia są zalecane, ale nie obowiązkowe. Dodatkowe informacje
na ten temat dostępne są pod adresem internetowym: http://www.pbuk.com.pl/index2.html.
SZCZEPIENIA, SŁUŻBA ZDROWIA. Nie ma zagrożeń sanitarnoepidemiologicznych
ani wymogu szczepień. Opieka medyczna jest ogólnie dostępna. Cena
standardowej wizyty lekarskiej wynosi ok. 25-30 EUR, doba pobytu
w szpitalu - ok. 250 EUR. Dodatkowo ponosi się koszty badań i innych
usług medycznych. Osoby opłacające w Polsce składki na Narodowy
Fundusz Zdrowia mają prawo do skorzystania w ramach tego ubezpieczenia
z opieki zdrowotnej w Belgii. Dokumentem, na którego podstawie można
korzystać w Belgii z opieki medycznej, jest Europejska Karta Ubezpieczenia
Zdrowotnego (EKUZ) lub odpowiedni formularz serii E. Prawo do otrzymania
Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego mają osoby ubezpieczone
w Narodowym Funduszu Zdrowia. Uwaga: od 1 stycznia 2006 r. we wszystkich
państwach członkowskich UE obowiązuje Europejska Karta Ubezpieczenia
Zdrowotnego (EKUZ), która zastąpiła dotychczas stosowane formularze
E111, wydawane przez Narodowy Fundusz Zdrowia osobom wyjeżdżającym
do państw UE w celach turystycznych. O wydanie EKUZ należy ubiegać
się we właściwym ze względu na miejsce zamieszkania oddziale wojewódzkim
lub w delegaturze NFZ. Każda osoba ubezpieczona, także członek rodziny,
otrzymuje własną kartę. A zatem, gdy np. na wakacje wyjeżdża czteroosobowa
rodzina, każdy jej członek, w tym dzieci, powinien zaopatrzyć się
w EKUZ. Karta jest wydawana osobom wyjeżdżającym czasowo do innego
państwa członkowskiego UE. Dodatkowym udogodnieniem jest fakt, że
karty tej nie trzeba już w Belgii rejestrować. Karta uprawnia do
korzystania w Belgii z opieki tylko tych placówek, które działają
w ramach powszechnego systemu ochrony zdrowia. Za leczenie prywatne
pacjent musi zapłacić we własnym zakresie. EKUZ, podobnie jak dotychczasowy
formularz E111, uprawnia tylko do korzystania z niezbędnych świadczeń
zdrowotnych. O uznaniu świadczeń za konieczne w danym przypadku
decyduje lekarz udzielający pomocy. EKUZ nie zapewnia uprawnienia
do świadczeń, jeśli zamierzonym celem podróży miałoby być uzyskanie
świadczeń medycznych za granicą. Pozostałe (poza E111) formularze
z serii E nadal obowiązują (szczegółowe informacje patrz: www.nfz.gov.pl).
Zwrot kosztów leczenia. Zgodnie z prawem belgijskim pacjent musi
najpierw pokryć w całości koszty otrzymanych świadczeń medycznych,
a następnie ubiegać się o ich zwrot w miejscowej, belgijskiej kasie
chorych, przy czym kasa zwraca tylko część kosztów, pomniejszonych
o tzw. udział własny pacjenta. Pacjent sam opłaca także koszty transportu
sanitarnego na terenie Belgii, jak również z Belgii do Polski. Jedynym
wyjątkiem jest przypadek, gdy karetka została wezwana do wypadku
przy pracy. Leczenie szpitalne wymaga skierowania. W nagłych przypadkach
można bezpośrednio zgłosić się do szpitala, przedstawiając EKUZ.
W przypadku leczenia szpitalnego belgijska kasa chorych przejmuje
większość kosztów, a opłaty, które musi ponieść pacjent, dotyczą
ryczałtu za przyjęcie do szpitala, opłaty za każdy dzień pobytu
w szpitalu oraz dziennej opłaty za leki stosowane przy hospitalizacji.
Składając wniosek do belgijskiej kasy chorych o zwrot kosztów leczenia,
należy dołączyć do wniosku oryginał wydanego przez lekarza lub zakład
opieki zdrowotnej zaświadczenia potwierdzającego udzielenie pomocy
medycznej w Belgii oraz oryginały wszystkich rachunków, dowodów
zapłaty, kserokopie recept itp. W przypadku niewystępowania do belgijskiej
kasy chorych o zwrot kosztów świadczeń medycznych uzyskanych w Belgii
można po powrocie do Polski wystąpić o zwrot tych kosztów (pomniejszony
o udział własny pacjenta) do oddziału NFZ właściwego ze względu
na miejsce zamieszkania ubezpieczonego. Także w tym przypadku należy
przedstawić oryginały zaświadczeń potwierdzających uzyskanie pomocy
medycznej w Belgii i złożyć oryginały wszystkich rachunków, dowodów
zapłaty, kserokopii recept itp.
Dodatkowe informacje na temat ubezpieczeń leczniczych uprawniających
do korzystania z pomocy medycznej w Belgii można uzyskać:
- na stronach internetowych NFZ: http://www.nfz.gov.pl;
- w belgijskich biurach regionalnych pomocniczej kasy chorych (Casse
auxiliare dassurance maladie invalidité/ Hulpas voor Ziekteen Invaliditeitsverzekering);
- w biurach lokalnych belgijskich kas chorych (mutualité/ ziekenfonds);
- w belgijskiej instytucji łącznikowej: Institut National D'Assurance
Maladie Invalidite (INAMI) Rijksinstitutvoor Ziekte en Invaliditeitsverzekering
(RIZIV) 211 Avenue de Tervuren, 1150 BRUXELLES, tel. (00 322) 739
7111, faks (00 322) 739 7291, email: bib@inami.be.
INFORMACJE DLA KIEROWCÓW. W Belgii obowiązują górne
limity prędkości: na autostradach - 120 km/godz., na drogach szybkiego
ruchu (o oddzielonych jezdniach dla każdego kierunku) - 90 km/godz.,
na innych drogach na obszarze nie zabudowanym - 70 km/godz., na
obszarze zabudowanym - 50 km/godz.Obowiązuje tu generalna zasada
pierwszeństwa pojazdów nadjeżdżających z prawej strony. Wyjątki
od tej zasady są sygnalizowane odpowiednimi znakami drogowymi. Obowiązkowe
jest zapinanie pasów bezpieczeństwa zarówno na przednich, jak i
tylnych siedzeniach. Rozmawianie przez telefon komórkowy podczas
prowadzenia samochodu jest zabronione. Maksymalny dopuszczalny poziom
alkoholu we krwi kierowcy wynosi 0,5 promila. Przepisy ruchu drogowego
są surowo egzekwowane. Kary za przekroczenie prędkości wynoszą od
ok. 140 do 400 EUR. Przekroczenie dozwolonej prędkości o 40 km/
godz. (30 km/godz. w obszarze zabudowanym) może być też powodem
zatrzymania prawa jazdy. Biorąc pod uwagę skrupulatność władz belgijskich
w sprawdzaniu dokumentów, należy zwrócić też szczególną uwagę na
to, aby pojazd miał właściwą tablicę rejestracyjną. Szczególnie
dokładnie sprawdzane są dokumenty samochodów ciężarowych i ich kierowców,
a niedopełnienie jakichkolwiek formalności (zwłaszcza przekroczenia
limitów czasu jazdy, usterki bądź nieprawidłowości w tachometrach,
brak winietek opłaty drogowej) karane jest bardzo wysokimi mandatami,
sięgającymi niekiedy kilku tysięcy euro. Mandaty trzeba płacić niezwłocznie
gotówką, pod rygorem unieruchomienia pojazdu aż do czasu zapłaty
mandatu, co może narazić podróżującego na dodatkowe koszty za przymusowe
parkowanie pojazdu na parkingu policyjnym. Międzynarodowe prawo
jazdy nie jest obowiązkowe. Polskie prawo jazdy (zarówno starego,
jak i nowego wzoru) zachowuje ważność do daty określonej w dokumencie.
Nie można mieć praw jazdy wydanych przez więcej niż jeden kraj członkowski
UE. Obywatel polski mający normalne miejsce zamieszkania w innym
kraju UE może wymienić prawo jazdy na nowy, wspólnotowy egzemplarz
po wygaśnięciu ważności dotychczas posiadanego lub w przypadku jego
utraty. Wymiana taka nie będzie się wiązała z koniecznością ponownego
zdawania egzaminów. Państwo, które dla obywatela polskiego stało
się normalnym miejscem zamieszkania, przez okres ważności prawa
jazdy może stosować w stosunku do niego swoje krajowe przepisy,
w tym przepisy dotyczące badań lekarskich i obowiązku dokonywania
opłat, a także może umieszczać w tym prawie jazdy niezbędne informacje
dla służb administracyjnych. (Określenie "normalne miejsce
zamieszkania" oznacza miejsce, w którym osoba fizyczna przebywa
przez co najmniej 185 dni w roku kalendarzowym ze względu na swoje
więzi osobiste i zawodowe, lub - w sytuacji gdy przebywa w dwóch
lub więcej państwach członkowskich UE - miejsce, do którego ze względów
osobistych regularnie powraca. Określenie "normalne miejsce
zamieszkania" nie ma zastosowania w sytuacji, gdy pobyt w innym
państwie członkowskim jest spowodowany tylko wypełnieniem zadania
w określonym czasie, np. studiów.)
PODRÓŻOWANIE PO KRAJU. Nie ma żadnych ograniczeń.
Belgia ma dobrze rozwinięty system dróg i bezpłatnych, oświetlonych
autostrad oraz gęstą sieć tanich połączeń kolejowych.
BEZPIECZEŃSTWO. Zagrożenie przestępczością w Belgii
stale wzrasta. Plagą są kradzieże kieszonkowe, a także włamania
do samochodów i kradzieże pozostawianych tam rzeczy. Dotyczy to
głównie dużych miast, zwłaszcza Brukseli i Antwerpii. W związku
z sytuacją w Iraku należy liczyć się z możliwością zamachów terrorystycznych,
zwłaszcza w Brukseli, która jest siedzibą wielu instytucji międzynarodowych,
w tym NATO i UE. |
|
|
|
|
|
źródło: http://www.msz.gov.pl/Opisy,Krajow,1807.html |
|
|
|