|
|
ARABIA
SAUDYJSKA - (Królestwo Arabii Saudyjskiej)
|
|
|
| |
|
|
Stolica: Rijad
Waluta: rial saudyjski (SAR); 1 SAR = 0,267 USD;
1 USD = 3,74 SAR
Język urzędowy: arabski
Inne języki: angielski
WIZA, PRZEPISY WJAZDOWE. Obywatele RP mają obowiązek
uzyskania wizy uprawniającej do wjazdu i pobytu. Paszport powinien
być ważny minimum 6 miesięcy od planowanej daty przekroczenia granicy.
Ambasada Arabii Saudyjskiej w Warszawie udziela wiz na podstawie
decyzji swoich władz lub zaproszenia saudyjskiej instytucji czy
firmy, która sponsoruje przyjazd. Każdy przyjeżdżający musi w zasadzie
mieć miejscowego sponsora, który ponosi za niego pełną odpowiedzialność,
przy czym w roli tej nie mogą występować placówki dyplomatyczne
i konsularne. W listopadzie 2005 r. wprowadzono dodatkowe ułatwienia
wizowe dla zagranicznych inwestorów oraz przedsiębiorców (właścicieli,
dyrektorów zarządzających i innych przedstawicieli firm) polegające
m.in. na odstąpieniu od bezwzględnego wymogu posiadania zaproszenia
od saudyjskiego partnera. Nowe regulacje nie są jednak na razie
jednolicie stosowane przez wszystkie saudyjskie przedstawicielstwa
dyplomatyczne, a skorzystanie z nich uwarunkowane jest przedłożeniem
odpowiednio poświadczonych dokumentów (w polskich warunkach: KIG,
MSZ) potwierdzających status aplikującego. Uzyskanie wizy na granicy
nie jest możliwe. Nie wydaje się wiz lotniskowych ani uprawniających
do wyjścia z portu morskiego. Wydawane są wizy: z prawem do pracy,
biznesowe, odwiedzinowe (dla najbliższych krewnych), tranzytowe
oraz religijne (pielgrzymki - hadż i umra), w których przypadku
przyjazd łączy się z przestrzeganiem odrębnie określonej procedury.
Wizy turystyczne wydawane są jedynie członkom zorganizowanych i
wcześniej zaakceptowanych grup, realizujących ściśle ustalony program.
W skrajnych przypadkach procedura uzyskania wizy może trwać do kilku
miesięcy. Na podstawie wizy biznesowej lub odwiedzinowej można poruszać
się po ogólnodostępnych miejscach w kraju. Uprawniają też one do
opuszczenia Królestwa Arabii Saudyjskiej. W okresie ich ważności
(zasadniczo do 3 miesięcy) nie ma obowiązku uzyskiwania zezwoleń
na pracę. W razie zatrudnienia generalnie stosowana jest praktyka
zatrzymywania paszportów w depozycie u pracodawcy. Sprawy związane
z podjęciem stałej pracy i uzyskaniem zezwolenia na dłuższy pobyt,
w tym członków rodziny zatrudnionego, załatwia sponsor przed przyjazdem
zainteresowanego. Cudzoziemców mających status rezydenta (długoterminowa
wiza pobytowa), którzy pragną opuścić Arabię Saudyjską, obowiązują
wizy wyjazdowe lub wyjazdowopowrotne, do których otrzymania wymagana
jest zgoda sponsora. Osobom udającym się samochodem z Jordanii do
Kuwejtu bądź Jemenu wydawane są zazwyczaj 3dniowe wizy tranzytowe
na podstawie karnetu (tzw. trip ticket, do nabycia w miejscowych
agencjach turystycznych), wizy docelowej oraz dokumentów potwierdzających,
iż są właścicielem pojazdu. Osoby podróżujące między Jordanią a
Bahrajnem, Katarem i Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi mogą uzyskać
wizę siedmiodniową. W wizach tranzytowych określa się trasę przejazdu
przez Arabię Saudyjską. Wjazd samochodu dostawczego do Arabii Saudyjskiej
odbywa się na podstawie trip ticket oraz faktury handlowej, świadectwa
pochodzenia i listy przewożonego towaru, potwierdzonych przez placówki
dyplomatyczne wszystkich krajów tranzytu lub przynajmniej przez
placówkę kraju docelowego. Przy przejeździe tranzytowym przez Arabię
Saudyjską wymagane jest ubezpieczenie pojazdu, które można wykupić
na granicy. Polskie polisy nie są uznawane. Planując podróż do Arabii
Saudyjskiej, należy uwzględnić, iż pieczątka izraelska w paszporcie
uniemożliwia wjazd. Trzeba też pamiętać, że Saudyjczycy, określając
ważność wizy, posługują się kalendarzem muzułmańskim (hidżra), zgodnie
z którym rok kalendarzowy liczy 354 dni, a więc jest o 11 dni krótszy
od roku liczonego według kalendarza gregoriańskiego. Wiza miesięczna
jest zatem ważna odpowiednio 29 lub 30 dni. Nie ma obowiązku okazywania
biletu powrotnego, posiadania określonych środków finansowych na
każdy dzień pobytu ani indywidualnego ubezpieczenia (w które należy
jednak się zaopatrzyć we własnym interesie). Podróżujące samotnie
kobiety, aby uniknąć opóźnień w odprawie paszportowej, powinny zadbać
o obecność sponsora lub opiekuna (gospodarza pobytu) na lotnisku.
PRZEPISY CELNE. Są bardzo restrykcyjne. Ściśle
egzekwowany jest zakaz wwozu broni i narkotyków oraz czegokolwiek,
co mogłoby zostać uznane za sprzeczne z zasadami islamu. Obejmuje
to publikacje i dewocjonalia inne niż islamskie, wieprzowinę i jej
przetwory, alkohol oraz pornografię - wszystko w bardzo szerokim
rozumieniu. Artykuły te są konfiskowane, a podróżny jest karany
grzywną i wpisany na czarną listę, co faktycznie uniemożliwia powtórne
uzyskanie wizy wjazdowej. Muszą się z tym liczyć także członkowie
delegacji oficjalnych i dyplomaci. Kontrola celna we wszystkich
punktach granicznych jest z reguły bardzo skrupulatna, prześwietlany
jest również bagaż podręczny. Nie ma ograniczeń dotyczących wwozu
i wywozu pieniędzy.
PRZEPISY PRAWNE. Wwóz, posiadanie oraz jakikolwiek
kontakt z narkotykami są traktowane jak zbrodnia i podlegają w zasadzie
karze śmierci. Dlatego osoby przywożące ze sobą lekarstwa powinny
mieć receptę wystawioną przez lekarza. Obowiązuje stałe noszenie
przy sobie paszportu albo pobytowej karty tożsamości (iqama) i fotokopii
paszportu poświadczonej przez pracodawcę. Kary za wykroczenia i
przestępstwa są z reguły wyższe i bardziej dotkliwe niż w Europie
(za przestępstwa przeciwko obyczajności oprócz aresztu często orzekana
jest kara chłosty). Bardzo surowo, łącznie z długoletnim więzieniem,
karane jest posiadanie, produkowanie i spożywanie alkoholu. Również
homoseksualizm uznawany jest za podlegającą surowej karze zbrodnię.
W przypadku zatrudnienia prawo wymaga, by umowy o pracę (także kontrakty
handlowe) były sporządzane w języku arabskim. W razie konfliktu
na tle interpretacji takiego dokumentu nie są brane pod uwagę ustne
ustalenia lub inne odrębne uzgodnienia. Zainteresowane osoby przed
podpisaniem umowy powinny zatem zapoznać się z wiarygodnym tłumaczeniem.
Zerwanie przez pracownika umowy o pracę może wiązać się z koniecznością
zapłacenia przed wyjazdem z Arabii Saudyjskiej wysokiej kary pieniężnej.
Zmiana pracodawcy wymaga zgody poprzedniego. Ewentualne rozstrzyganie
konfliktów na drodze sądowej łączy się z reguły z koniecznością
zaangażowania adwokata oraz tłumacza.
MELDUNEK. Nie ma obowiązku meldowania się po przybyciu.
Do celów identyfikacji cudzoziemcyrezydenci otrzymują saudyjską
pobytową kartę tożsamości (iqama).
SZCZEPIENIA, SŁUŻBA ZDROWIA. Poważne zabiegi medyczne
i hospitalizacja są kosztowne. Często realizacja usługi medycznej
warunkowana jest wcześniejszym wniesieniem opłaty lub zaliczki w
gotówce. Zaleca się zatem wykupienie ważnej w Arabii Saudyjskiej
i możliwie pełnej polisy ubezpieczeniowej. Szczepienia generalnie
nie są wymagane ani rekomendowane. Władze saudyjskie mogą wymagać
szczepień przeciwko zapaleniu opon mózgowych od osób podróżujących
w czasie pielgrzymek do regionu Mekki i Medyny (dokąd wjazd niemuzułmanów
jest zakazany). W tym okresie zagrożenie epidemiologiczne wzrasta
tam w związku z napływem milionów pielgrzymów z całego świata. W
nisko położonych regionach na wybrzeżu Morza Czerwonego od granicy
z Jemenem po Dżeddę występuje sporadycznie malaria oraz ogniska
Rift Valley Fever.
INFORMACJE DLA KIEROWCÓW. Władze saudyjskie honorują
polskie i międzynarodowe prawa jazdy. Na ich podstawie można wypożyczyć
samochód w hotelu (niezbędna kopia paszportu). Rezydenci winni wymienić
polskie prawo jazdy na miejscowe. Miejscowe prawo nie zezwala kobietom
na prowadzenie samochodu.
PODRÓŻOWANIE PO KRAJU. Arabia Saudyjska ma dobrze
rozwiniętą sieć nowoczesnych dróg, zwłaszcza między głównymi ośrodkami
miejskimi i gospodarczymi. Oznakowanie jest dobre, choć napisy nie
zawsze są w języku angielskim. Często dochodzi do wypadków drogowych,
ponieważ nagminnie nie przestrzega się przepisów ruchu drogowego,
a zwłaszcza ograniczeń dozwolonej prędkości. W razie kolizji należy
czekać na przybycie policji. Wszyscy uczestnicy wypadku mogą zostać
poproszeni o złożenie wyjaśnień na posterunku policji. Kierowcy
uczestniczący w poważniejszym wypadku, niezależnie od winy, muszą
liczyć się z tym, że mogą być zatrzymani na kilka dni, do czasu
ustalenia odpowiedzialności. W każdym przypadku należy żądać niezwłocznego
powiadomienia ambasady, do czego każdy zatrzymany cudzoziemiec ma
ustawowe prawo. Wewnętrzny transport autobusowy (między głównymi
miastami) i kolejowy (tylko linia Rijad-Dammam) jest słabo rozwinięty,
lotniczy natomiast - stosunkowo dobrze. Saudyjskie linie lotnicze
Saudia zaliczają się do najbezpieczniejszych przewoźników na świecie
(poza Rijadem duże lotniska międzynarodowe znajdują w Dżeddzie i
Dammamie, a krajowe m.in. w Abha, Taifie i Tabuku). Praktycznie
nie ma miejskiej komunikacji publicznej, natomiast powszechnie dostępne
i stosunkowo tanie są taksówki. Baza hotelowa oraz służba zdrowia
są dobrze rozwinięte i nowoczesne, zwłaszcza w dużych miastach.
BEZPIECZEŃSTWO. W związku z potencjalnym zagrożeniem
terrorystycznym przy planowaniu podróży do Arabii Saudyjskiej należy
brać pod uwagę aktualną sytuację, a przebywając już na jej terytorium
- wykazywać należytą troskę o bezpieczeństwo osobiste. Z tego względu
m.in. zaleca się powiadamianie ambasady o przyjeździe do Arabii
Saudyjskiej i zgłoszenie (emailem) niezbędnych danych kontaktowych.
Podróżowanie po odległych, słabo zaludnionych terenach górskich
i pustynnych - zwłaszcza przygranicznych - może być niebezpieczne.
RELIGIA, OBYCZAJE. Życie codzienne w Arabii Saudyjskiej
jest zdominowane przez islam, a prawo muzułmańskie (szariat) jest
rygorystycznie stosowane. Obowiązuje zakaz publicznego praktykowania
wszelkich innych religii, co m.in. oznacza zakaz publicznego odprawiania
nabożeństw i noszenia innych niż muzułmańskie symboli religijnych
(dotyczy to także krzyży i Biblii). Innowiercom zasadniczo nie wolno
wchodzić do meczetów. Nie wolno fotografować saudyjskich kobiet;
zakaz ten dotyczy także meczetów, a także wszystkiego, co może być
uznane za obiekt o znaczeniu strategicznym lub wojskowym, budynków
instytucji państwowych i ambasad. Zakazane są publiczne tańce, muzyka
i filmy (poza odrębnymi imprezami zamkniętymi dla kobiet i mężczyzn
oraz miejscami prywatnymi). Nieprzestrzeganie konserwatywnych zwyczajów
i norm życia społecznego może prowadzić do konfliktów. Wymaganym
zwyczajowo okryciem wierzchnim dla kobiet (również cudzoziemek)
noszonym w miejscach publicznych są czarne zapinane peleryny do
kostek (abbaya) oraz szal (chustka) na głowę. Mężczyźni powinni
- poza hotelowymi terenami rekreacyjnymi i osiedlami dla cudzoziemców
- powstrzymać się od noszenia szortów. Nieakceptowane społecznie
jest również palenie tytoniu przez kobiety w miejscach publicznych.
W okresie dorocznego miesięcznego muzułmańskiego postu (ramadanu)
od wschodu do zachodu słońca w miejscach publicznych obowiązuje
powszechny zakaz spożywania jedzenia, picia napojów oraz palenia
tytoniu. Nadzór nad przestrzeganiem obowiązujących norm obyczajowych
sprawują funkcjonariusze policji religijnej (komisji ds. promocji
cnoty i zapobiegania występkom) - mutawwa. Powodem ich interwencji,
aż do zatrzymania włącznie, może być niewłaściwe ubranie, sprzeczka
na tle obyczajowym, spożywanie alkoholu, a także przebywanie kobiety
z mężczyzną w samochodzie lub w miejscu publicznym, o ile nie są
małżeństwem lub nie łączy ich bliskie pokrewieństwo. Znane są przypadki
domagania się dokumentu potwierdzającego istnienie związku małżeńskiego,
przy czym w razie jego braku kobieta może zostać oskarżona o prostytucję.
PRZYDATNE INFORMACJE:
- Pieniądze wymienia się w bankach (część banków świadczy tę usługę
jedynie posiadaczom kont, wyjątkiem są oddziały banków na lotniskach
międzynarodowych), w kantorach i renomowanych hotelach na podstawie
paszportu lub iqamy. W powszechnym użyciu są karty kredytowe i płatnicze
dużych sieci (MasterCard, Visa, American Express).
- Urzędy są czynne od soboty do środy, z uwzględnieniem półgodzinnych
przerw na modlitwy. W bankach i firmach prywatnych niektóre sprawy
można też załatwić w czwartek rano.
- W restauracjach, parkach, bankach, szkołach i innych instytucjach
publicznych obowiązuje segregacja według płci, tzn. oddzielne pomieszczenia
dla mężczyzn oraz rodzin i kobiet. Zasady te nie dotyczą większości
sklepów i kompleksów handlowych.
- Obywatele saudyjscy muszą uzyskać zgodę swoich władz na zawarcie
związku małżeńskiego z cudzoziemką. Chrześcijankażona muzułmanina
nie ma formalnie obowiązku przejścia na islam. Zachowuje swoje obywatelstwo,
natomiast w sprawach pobytowych mąż występuje w charakterze jej
sponsora, ze wszystkimi tego konsekwencjami (w tym wyrażanie zgody
na wyjazd z Arabii Saudyjskiej). W razie konfliktu o dzieci (które
automatycznie uzyskują obywatelstwo saudyjskie i są traktowane jako
muzułmanie) prawo faworyzuje ojca. Muzułmanka nie może wyjść za
mąż za innowiercę. Prawo dopuszcza wielożeństwo. |
|
|
|
|
|
źródło: http://www.msz.gov.pl/Opisy,Krajow,1807.html |
|
|
|