ANGOLA - (Republika Angoli)
Polecany hotel:
   
Stolica: Luanda
Waluta: kwanza (AOA), 1 AOA = 100 lwei (nie występują, nawet w bankowości);
1 USD = 88,6 AOA
Język urzędowy: portugalski

Uwaga: W związku z zachorowaniami na cholerę w Angoli Ministerstwo Spraw Zagranicznych zaleca obywatelom polskim zachowanie szczególnej ostrożności przy planowaniu podróży do tego kraju. Stwierdzono zachorowania w stolicy kraju Luandzie (łącznie 815 przypadków, w tym 23 śmiertelne), podejrzewa się, że choroba może wystąpić również w prowincjach Kwanza Norte i Benguela. W związku z tym MSZ zdecydowanie odradza wyjazdy w zagrożone rejony do czasu wygaśnięcia ognisk epidemii. Osoby już przebywające w Angoli lub decydujące się na wyjazd do tego państwa powinny śledzić doniesienia agencyjne i komunikaty Międzynarodowej Organizacji Zdrowia oraz przestrzegać podstawowych zasad profilaktyki i podwyższonych rygorów higienicznosanitarnych, a zwłaszcza: często myć ręce, dokładnie odkażać naczynia, owoce i warzywa, używać tylko przegotowanej wody, unikać spożywania ryb i owoców morza, a także posiłków w barach i restauracjach budzących wątpliwości co do zachowania wymogów sanitarnych.

WIZA, PRZEPISY WJAZDOWE. Władze angolskie wymagają od obywateli RP, bez względu na rodzaj paszportu, wizy pobytowej lub wizy na przejazd tranzytem. Paszport powinien być ważny minimum 6 miesięcy. Wizę pobytową na pobyt tymczasowy do 30 dni oraz wizę tranzytową można otrzymać w Ambasadzie Angoli w Warszawie lub w innych licznych placówkach dyplomatycznych i konsularnych tego kraju za granicą. Należy założyć, że procedura wydawania wizy trwa minimum tydzień, chociaż praktykowany jest oficjalny tryb ekspresowy za specjalną opłatą. Z reguły wymaga się udokumentowania celu pobytu (zaproszenie, dowód opłacenia kosztów pobytu). Po przyjeździe do Angoli czas pobytu można dwukrotnie przedłużać o kolejne 30dniowe okresy, do 90 dni pobytu łącznie. Pobyt nielegalny bez ważnej wizy jest karany wysoką grzywną i nakazem natychmiastowego opuszczenia kraju. Wniosek o wizę na pobyt z prawem do pracy należy składać poza Angolą, w jednym z jej konsulatów; procedura jego rozpatrywania jest długotrwała. Przy wjeździe nie jest konieczne okazanie biletu powrotnego. Obowiązkowe jest posiadanie 100 USD na każdy dzień pobytu.

PRZEPISY CELNE. Wolno wwieźć i wywieźć do 5000 USD. Nie ma obowiązku deklarowania wwozu pieniędzy, ale można taką deklarację złożyć w momencie przyjazdu lub w ciągu trzech następnych dni w oddziale Banco Nacional de Angola. Nie wolno wywozić i przywozić angolskiej waluty. Wywożone środki płatnicze należy okazać na granicy (ścisła kontrola pasażerów). Przepisy celne zbliżone są do standardów międzynarodowych. Nie wolno wywozić kamieni szlachetnych, kości słoniowej, wyrobów ze skóry krokodyla i węża oraz skorup żółwi. W przypadku wywozu wyrobów rękodzieła artystycznego z drewna, obrazów i innych dzieł sztuki wymagana jest każdorazowo zgoda Ministerstwa Kultury oraz wniesienie opłaty skarbowej. Niektóre sklepy z pamiątkami sprzedają wyroby z odpowiednią naklejką zezwalająca na wywóz. Próba przewiezienia nawet najmniejszego, symbolicznego przedmiotu z drewna bez wymaganego zezwolenia może się skończyć kosztownym mandatem, a nawet utratą połączenia lotniczego przez pasażera. Ograniczenia co do przywozu mieszczą się w standardach międzynarodowych (broń, narkotyki itp.). Zwolnienia z cła dotyczą tylko rzeczy osobistych oraz ilości niehandlowych.

MELDUNEK. Cudzoziemiec winien zgłosić służbom imigracyjnym swój pobyt i poinformować o miejscu zamieszkania (na formularzu przekroczenia granicy). Obowiązek meldunku cudzoziemca spoczywa na hotelu lub osobie prywatnej udzielającej mu gościny. Rekomendowane jest, aby obywatele polscy, ze względu na własne bezpieczeństwo, po przybyciu do Angoli zgłaszali Ambasadzie RP w Luandzie swój pobyt w tym kraju. Władze Angoli wręcz wymagają zaświadczenia o rejestracji konsularnej w przypadku ubiegania się o wizę z prawem do pracy. Zaleca się stałe noszenie dowodu tożsamości - np. poświadczonej urzędowo fotokopii paszportu z ważną wizą. Oryginał paszportu należy przechowywać w bezpiecznym miejscu.

UBEZPIECZENIE. Nie ma obowiązku wykupienia ubezpieczeń osobowych. Polisy polskich i zagranicznych towarzystw ubez­pieczeniowych nie są uznawane jako forma gwarancji zapłaty, np. kosztów leczenia. Zaleca się wykupienie polisy, by uzyskać refundację poniesionych wydatków - najlepiej takiej, która obejmuje też koszty ewakuacji chorego. Można wykupić miejscowe ubezpieczenie medyczne.

SZCZEPIENIA, SŁUŻBA ZDROWIA. Wymagany jest dowód szczepienia przeciw żółtej febrze - powinien być okazany straży granicznej przy wjeździe do kraju. W razie braku szczepienia podróżny zostanie zaszczepiony na lotnisku. Zły stan urządzeń sanitarnych czy tropikalny klimat może stanowić zagrożenie dla zdrowia turystów. Malaria występuje w zasadzie na całym terytorium Angoli przez cały rok i jest przyczyną bardzo wielu zgonów. Przed wyjazdem do Angoli można zacząć zażywać leki przeciwmalaryczne zalecone przez lekarza. Na miejscu, w przypadku wysokiej gorączki, bólu mięśni, głowy oraz objawów przypominających zatrucie pokarmowe należy zgłosić się do lekarza. Nie wolno bagatelizować niebezpieczeństwa! Aby zmniejszyć ryzyko ukąszeń komarów przenoszących malarię, należy unikać przebywania na zewnątrz po zapadnięciu zmroku lub używać odzieży zakrywającej ramiona i nogi. Podczas snu należy chronić się pod moskitierą. Można stosować kremy lub aerozole zawierające odpowiednie substancje (tzw. repellenty). W Angoli odnotowuje się także wysoką zachorowalność na paraliż dziecięcy, żółtaczkę, śpiączkę, cholerę, gruźlicę, trąd. Rośnie liczba nosicieli wirusa HIV i osób chorych na AIDS. Zatrucia pokarmowe są bardzo częste. Nie wolno pić nie przegotowanej wody. Zaleca się picie wyłącznie napojów sprzedawanych w butelkach lub puszkach. Zagrożeniem dla turystów wciąż są miny i niewypały, a także wypadki drogowe. Pomoc medyczną na odpowiednim poziomie świadczą jedynie prywatne kliniki. Standardowa cena wizyty u lekarza wynosi od 40 do 60 USD, dzienny pobyt w szpitalu kosztuje od 500 do ponad 2000 USD. Prywatne szpitale i ośrodki zdrowia żądają opłaty przed podjęciem leczenia. Dostęp cudzoziemca do państwowej służby zdrowia jest trudny, a jej możliwości udzielania skutecznej pomocy są ograniczone. Nie istnieje po­gotowie ratunkowe.

INFORMACJE DLA KIEROWCÓW. Obowiązuje ruch prawo­stronny. Przy pobycie ponad 3miesięcznym obowiązkowe jest posiadanie miejscowego prawa jazdy. Podstawą do jego uzyskania może być polskie prawo jazdy. Funkcjonariusze policji bardzo rzadko honorują międzynarodowe prawo jazdy i żądają od cudzoziemców okazania dokumentu miejscowego; podobnie firmy wynajmujące samochody. Angolskie prawo jazdy nowego typu jest ważne na obszarze państw grupy SADC. Lokalne ubezpieczenie OC jest obowiązkowe.

PODRÓŻOWANIE PO KRAJU. Trwa odbudowa dróg, mostów oraz wiaduktów po wieloletniej wojnie domowej. Najlepiej podróżować po kraju samochodem terenowym. Należy jechać przynajmniej w dwa samochody, a wcześniej zasięgnąć informacji u miejscowych władz o stanie rozminowania dróg i terenu. Głównym środkiem komunikacji między Luandą a stolicami prowincji są samoloty. Na niektórych trasach autobusy i mikrobusy są przeładowane pasażerami, często zdarzają się awarie. Nie istnieje pasażerski transport morski. Nie ma również dobrej bazy hotelowej.

BEZPIECZEŃSTWO. Po 27letniej wojnie domowej od 2003 r. w Angoli utrwala się pokój. Jednakże traumatyczne skutki obcowania z przemocą, rozregulowanie mechanizmów kontroli społecznej, bieda, bezrobocie oraz wielkie ilości broni pozostałej po wojnie rodzą przestępczość pospolitą. Do rozbojów dochodzi zwłaszcza w peryferyjnych dzielnicach dużych miast, także w kilku strefach centrum Luandy oraz na szlakach komunikacyjnych. Poważnym niebezpieczeństwem (zwłaszcza w interiorze) są miny, pozostałość z okresu działań wojennych. Nie wolno zbaczać z regularnie uczęszczanych dróg. W roponośnej prowincjienklawie Kabinda trwa głęboki, zadawniony konflikt na tle secesjonistycznych dążeń części ludności. Wzmocniona obecność armii angolskiej w Kabindzie nie czyni jednak tego regionu bezpieczniejszym.

PRZYDATNE INFORMACJE:
- Angola jest krajem o zaskakująco wysokich cenach towarów i usług (dotyczy to zwłaszcza restauracji, hoteli, wynajmu domów lub mieszkań).
- Z wyjątkiem kilku luksusowych hoteli płatności kartą kredytową nie są akceptowane. Nie ma też bankomatów międzynarodowych sieci i nie stosuje się czeków podróżnych.
- Dość powszechne jest płacenie banknotami dolarowymi; akceptowane są tylko banknoty wydane w roku 1996 lub później (tzw. duże głowy).
- Zakaz fotografowania budynków rządowych i wojskowych przenoszony bywa na całą sferę obiektów publicznych. Osoby odpowiedzialne za ich ochronę są często nadgorliwe i nieprzejednane. Można stracić kamerę, aparat lub film.
- Podstawowym środkiem komunikacji miejskiej są prywatne mikrobusy (kolor niebieski), zwane myląco taksówkami. Nie zaleca się podróżowania tymi mikrobusami. Bywają przeładowane, często w fatalnym stanie technicznym, ryzykancko prowadzone. W Luandzie istnieje też ograniczony transport autobusowy. Klasycznych taksówek jest niewiele, są bardzo drogie i nie zawsze punktualne (Macontaxi, tel. 222 261800).
- W Luandzie i w innych miastach występują trudności z zaopatrzeniem w wodę, energię elektryczną i paliwa. Hotele i zamożniejsze domy prywatne mają własne zbiorniki na wodę i agregaty prądotwórcze.
- Telefonia komórkowa jest rozpowszechniona; w Angoli działa dwóch operatorów: MOVICEL (sieć państwowa) i UNITEL (sieć prywatna), przy czym zasięg ich sieci obejmuje tylko stolice prowincji i kilka mniejszych miejscowości. Korzystanie w Angoli z telefonu komórkowego zarejestrowanego w Polsce nie jest obecnie możliwe.
- Znaczny procent ludności angolskiej zna urzędowy język kraju, czyli portugalski. Natomiast słaba jest znajomość języka angielskiego. W regionach graniczących z Demokratyczną Republiką Konga dość popularny jest język francuski.
źródło: http://www.msz.gov.pl/Opisy,Krajow,1807.html

Szczegóły dotyczące oferty w biurze lub pisząc na biuro@lexan.org.pl
Nasze biuro podróży znajdziesz w okolicy:
Warszawa - Ursynów - stacja metra Natolin - Meander 22 lokal u8




Opisy krajów: Afganistan, Albania, Algieria, Andora, Angola, Antigua, Arabia Saudyjska, Argentyna, Armenia, Australia, Austria, Azerbejdżan, Bahamy, Bahrajn, Bangladesz, Barbados, Belgia, Belize, Benin, Bhutan, Białoruś, Boliwia, Bośnia, Botswana, Brazylia, Brunei, INNE KRAJE >>